คุยกับผู้กำกับ “Goal Club” ภาพยนตร์ที่สะท้อนถึงวัยรุ่นและการพนันบอลในไทยเมื่อ 18 ปีก่อน

“ตอนเด็กพี่ไปดูบอลที่สนามศุภชลาศัย เขาจุดพลุสีกัน พี่จำฟุตบอลไม่ได้เลย จำได้แค่ว่าเขาจุดพลุที่มันเป็นสี มันคือภาพจำอะไรบางอย่าง เราก็เก็บมาสร้างเป็นหนัง”

ความคลั่งไคล้ของแฟนฟุตบอลที่ติดอยู่ในความทรงจำ เรียว กิตติกร จึงเติบโตมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ที่หลงรักกีฬาฟุตบอลสุดขั้วหัวใจ เขาลงทุนเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปสัมผัสบรรยากาศการแข่งขันกีฬาลูกหนัง แบบไม่จำเป็นต้องเข้าไปชมเกมการแข่งขันในสนาม

“ตอนพี่ทำหนังเรื่องแรก พี่ไปจ้างทำเอฟเฟคต์ที่ลอนดอน มันเป็นปียูโร 1996 ประเทศอังกฤษเป็นเจ้าภาพ พอล แกสคอยน์กำลังร้อนแรง ก่อนที่จะติดเหล้า คนในลอนดอนทุกคนพูดถึงบอลยูโร แล้วพี่อยู่ในบรรยากาศนั้น”

“วันหนึ่งพี่ไปเดินเลาะสนามเวมบลีย์ คิดว่ามันจะเหมือนสนามศุภชลาศัยที่มีร้านขายเสื้อบอลอยู่รอบๆ สรุป แม่งไม่เจอ มีแต่อู่รถ (หัวเราะ) เพิ่งมารู้ทีหลังว่า เสื้อแข่ง เสื้อเชียร์บอลที่เขาขาย มันอยู่ในสถานีรถไฟใต้ดิน”